دسته‌ها
روزنوشت

خرکاری

چه خبرته پسر!؟ چهار روز نمی‌نويسی، يهو ميای خودت رو خفه می‌کنی و ملت بی‌چاره رو هم سر کار می‌گذاری…
ولی تو به دل نگير! از تو چه پنهون يه چند وقتيه همه‌ی کارهام همين‌جوره، يعنی يه کاری رو که دو ساعت وقت می‌بره اون‌قدر می‌پيچونم تا ده‌تا کار ديگه هم بياد کنارش، بعد عين خر بايد جون بکنم تا اون‌ها رو انجام بدم، تازه دست آخرهم اون‌جور که می‌خوام نمی‌شه نمونش حیّ و حاضر جلو چشمته!
خدا به من همّت بده و به دیگران صبر!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *