دسته‌ها
روزنوشت

یأس فلسفی!

…يه مدته که زياد روبه‌راه نیستم. دوباره همون ياس فلسفی! اومده سراغم. خيلی‌ها رو از خودم می‌رنجونم، خودم رو بيشتر از همه. به خيلی‌ها بد می‌کنم، به خودم بيشتر. خيلی سعی می‌كنم مهربون باشم ولی از همه‌ی اون‌وقت‌ها كه كمتر سعی می‌كردم، نامهربون‌تر شدم. خيلی زور می‌زنم درجه‌ی صبر و تحملم رو ببرم بالا، ولی از هميشه‌ی تاريخ كم‌ صبرترم، كم تحمل‌ترم، زود رنج‌تر، عصبی‌تر…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *